SERDECZNIE ZAPRASZAMY!

Człowiek umiera dwa razy: raz, kiedy przestaje oddychać, i drugi raz, kiedy przestajemy o nim myśleć.

17 października minęło 15 lat od śmierci Wiktorii Siwoń, nauczycielki języka polskiego w naszym liceum w latach 1994-2011. Przedwczesna śmierć niesie ze sobą szczególny rodzaj bólu, ponieważ gwałtownie przerywa plany, marzenia i historię, która miała trwać jeszcze przez długie lata. Śmierć Wiktorii była dla wszystkich ogromnym zaskoczeniem. Długo nikt nie usiadł na jej miejscu w pokoju nauczycielskim, a w sali nr 47 na biurku leżała biała róża. W naszej pamięci pozostała jako wspaniała, wrażliwa, niezwykle życzliwa koleżanka o wyjątkowym poczuciu humoru. W pamięci uczniów zapisała się jako nauczycielka z ogromną wiedzą, pasją i sercem.

W sobotę 17.10.2026 grupa przyjaciół spotkała się przy grobie Wiktorii, aby złożyć kwiaty, zapalić znicz pamięci i powspominać.

Zawsze 1 listopada grób profesor Wiktorii Siwoń tonie w kwiatach i zniczach.

Już od trzech tygodni mamy jesień, a róże, pomimo nocnych chłodów, nadal kwitną. Do tego następne, jeszcze w pąkach, czekają w kolejce, by też zabłysnąć urodą. Te piękne kwiaty cenione były już w czasach starożytnych – od Chin poprzez Bliski Wschód po Grecję i Rzym. Wszak róża była jednym z atrybutów Afrodyty. Maria Pawlikowska- Jasnorzewska chyba pozazdrościła greckiej bogini pisząc wiersz „Róża”:

W tym parku pobladłym bez śmiechu i gości
przy róży rozkwitłej stoję.
Otośmy jedynymi świadkami piękności -
ja jej, a ona mojej.

Pomijając dramat „Róża” w którym motyw tego kwiatu przewija się w różnych znaczeniach i kontekstach, Stefan Żeromski użył słowo róża ponad dwadzieścia razy w różnych utworach. Przeważnie róża jest w nich pąsowa, chyba jego ulubiona. Taka też rosła przed domem pisarza w Nałęczowie.

13 października 2026r. Zarząd Stowarzyszenia uczestniczył w pięknej uroczystości szkolnej zorganizowanej z okazji obchodów Dnia Edukacji Narodowej, Dnia Patrona oraz Ślubowania uczniów klas pierwszych. Zebranych w auli powitał niedawno wybrany, nowy przewodniczący Samorządu Uczniowskiego Miłosz Bania i to on dziś poprowadził całe wydarzenie. Wysłuchaliśmy wielu życzeń skierowanych do nauczycieli, pracowników szkoły, uczniów. Wszystkie łączyła troska do dobre relacje w szkole pomiędzy uczniami, nauczycielami i rodzicami. Pan dyrektor Bartłomiej Kowalczyk podkreślił, aby pamiętać, że tu w naszym liceum nikt nie jest sam i może liczyć na wieloaspektowe wsparcie. Zosia Pietraszek również zwróciła uwagę pierwszoklasistów na wspaniałą historię wielu absolwentów, którzy zdobywali w szkole wiedzę, doświadczenie i przyjaciół. Oczywiście najbardziej dziś cenionym i wspominanym był nasz Patron – Stefan Żeromski. Dzięki Ani Pawłowskiej (obecnej nauczycielce muzyki w I LO) mogliśmy przypomnieć sobie cytaty pisarza dotyczące nauki, muzyki, …..

LEON ŁUSKINO -  żołnierz, artysta,  twórca pieśni ”Szara piechota”

Czyja ta piosenka…?
 

„Non omnis moriar" napisał Horacy w wierszu Exegi monumentum z pełną świadomością, że wieczną sławę zapewnią mu liczne dzieła o ponadczasowej wartości. Zdarza się również, że jedna prosta żołnierska piosenka tak mocno przylgnie do ludzkich serc, że nie pozwala zapomnieć ani o niej samej, ani o jej twórcach. 

Pożegnaliśmy lato. Za oknami coraz chłodniej, dni coraz krótsze ale świat robi się kolorowy. Wszystkie znaki na niebie i na ziemi mówią nam, że mamy jesień. Teraz jeszcze dość słoneczną, urokliwą, pełną fantastycznych barw i zapachów. Cieszmy się każdym dniem bo niebawem przyjdzie szara, deszczowa, trochę smutna. Obrazy ogrodów i lasów w barwach jesieni zatrzymane w kadrach Żeromszczaków można oglądać pijąc kubek gorącej herbaty z cytryną i miodem, zajadając placek ze śliwkami.

Zdjęcia: Krzysztof Wałecki, Zofia Pietraszek, Zbyszek Biegaj, Małgorzata Osterczy, Halina Czechowicz