W obiektywie

Władysław Bełza

Zimowe, ale bardzo ciepłe pozdrowienia otrzymaliśmy z Białej Podlaskiej od kolegi Krzysztofa Wałeckiego. 

Dziękujemy serdecznie za pozdrowienia i piękne zdjęcia.

Przysłów o grudniu jest co najmniej kilkadziesiąt. Oto niektóre z nich.

Grudzień to miesiąc zawiły, czasem srogi, czasem miły.

Grudzień zimny, śniegiem pokryty, daje rok w zboże obfity.

Suchy grudzień stoi za to, że sucha wiosna i suche lato.

Grudzień jaki, czerwiec taki.

Gdy mróz jest pierwszego grudnia, wyschnie też niejedna w lecie studnia.

Jak Barbara po wodzie, to Boże Narodzenie po lodzie – i odwrotnie.

Czwarty grudzień jaki, cały grudzień taki, piąty grudzień - stycznia czyni znaki, szósty grudzień luty przepowiada, siódmy grudzień nam o marcu gada.

Jak w Wigilię z dachu ciecze, to się zima długo wlecze.

Jak Jan Apostoł ośnieżony, św. Józef już zielony.

Dzień Sylwestrowy pokaże czas lipcowy.

Powstawały przez lata z obserwowania i porównywania nawet kolejnych dni tego miesiąca ze zmianami zachodzącymi w przyrodzie w różnych porach całego roku. Czy są jeszcze aktualne?

Na pewno to jedno: Czy był rok suchy, czy było błoto, nigdy w Sylwestra nie będzie padało złoto.

Jacek Jopowicz

„Wzrok Judyma błądził w zadumaniu po miękkich mchach i biało – zielonych listkach borówek. Każda łodyżka mchu była zbudowana z gwiazdek, świetlistych, jakby z promieni słońca, co zetknąwszy się z ziemią w czułe roślinki się przeistoczyły”.

Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni”

Pojawił się ostatni w tym roku Księżyc w pełni, a nawet w 

„Wspominam często te chwile, gdym jako uczeń gimnazjum biegł na Karczówkę czy Kadzielnię, by stamtąd spoglądać na moje góry” (Z listu S. Żeromskiego do Marii Albrechtowej). Chodził Stefan Żeromski sam, chodził i z kolegami na Karczówkę wiele razy. Może ścieżki swoje wydeptali, miejsca ucztowania w trawie wysiedzieli? Ale wszelkie ich ślady zaginęły, a dzisiaj Stefanowe góry zostały gdzieś za mgłą.

Jacek Jopowicz

Już prawie zima, a we Wrocławiu może kwitną jeszcze róże.

"Alchemia Obrazu" - Zamek Krzyżtopór w Ujeździe - jeden z najpiękniejszych i najbardziej intrygujących zabytków architektury rezydencyjno-obronnej w Polsce. Od wieków fascynuje zarówno badaczy historii, jak i artystów różnych dziedzin. Jego monumentalne ruiny, przeniknięte aurą tajemnicy i legendy, stanowią niezwykłą scenografię dla współczesnych działań twórczych. Otwierając swoje odrestaurowane przestrzenie dla sztuki, Krzyżtopór wpisuje się w pejzaż współczesności - staje się miejscem dialogu pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, między materią kamienia a ulotnością artystycznego gestu. 
Wystawa "Alchemia Obrazu" - projekt, który staje się symbolicznym początkiem nowego etapu w działalności artystycznej Krzyżtoporu. Uczestnicy ekspozycji to artyści zrzeszeni w ZPAP Okręgu Kieleckim oraz zaproszeni twórcy. Prezentują pojedyncze, starannie wybrane dzieło, stanowiące indywidualną interpretację tytułowego motywu. To swoista alchemia współczesnych obrazów, zderzenie różnych technik, wrażliwości i estetyk, które w przestrzeni historycznego zamku nabierają nowych znaczeń.

prof. Małgorzata Bielecka